Raport z marzenia o Polsce

Projekt partycypacyjny, w wyniku którego powstało przedstawienie teatralne w stylu teatru dokumentalnego, oparte o wywiady z byłymi członkami Niezależnego Zrzeszenia Studentów z lat osiemdziesiątych.

Opis ogólny:

Przedstawienie „Raport z marzenia o Polsce” powstało w stylistyce metody teatru dokumentalnego.

Autor scenariusza przeprowadził 8 wywiadów z osobami, które w 1980 r.  miały około 20 lat, i które aktywnie działały w NZS lub „Solidarności”. Osoby te opowiedziały o swoich marzeniach, emocjach, zdarzeniach, związanych z latami 1980-2017.

Na podstawie tych wywiadów napisany został scenariusz przedstawienia teatralnego na 2 aktorów.

Opis poszerzony:

Projekt Raport z Marzenia o Polsce polega na stworzeniu spektaklu teatralnego w technice teatru dokumentalnego w oparciu o wspomnienia członków Niezależnego Zrzeszenia Studentów z lat 80.

Tytuł projektu nawiązuje do słynnego tomiku wierszy Zbigniewa Herberta „Raport z oblężonego Miasta i inne wiersze”, wydanego w drugim obiegu, w 1983 roku, w czasie czarnych dni stanu wojennego.

Realne wspomnienia bohaterów tworzą dramatyczne napięcie opowiadające o walce między spełnieniem a nie spełnieniem, pomiędzy marzeniami a realnością .

Dzisiaj pokolenie NZS wchodzi w smugę̨ cienia. Było to pokolenie, które urzeczywistniło marzenie Polaków o wolności. Właśnie to pokolenie z zapałem realizacji marzenia weszło w lata 90-te i wniosło nieznanego wcześniej ducha zmiany.

Okres przemian lat 90. dla każdego z nich początkowo zdawał się być czasem realizacji młodzieńczego marzenia o wolnej, demokratycznej Polsce. Marzenia, z którym wstępowali do NZS, o których rozmawiali po nocach, na zebraniach, spotkaniach, w klubach, lokalach, prywatkach itp. Nikt nie spodziewał się, że komunizm upadnie – a tym bardziej, że nastąpi to po 10 latach.

Okres przemian lat 90 -tych dla każdego z nich zdawał się być czasem realizacji marzenia o wolnej i demokratycznej Polsce.

Rzeczywista Polska była czymś różnym od tego marzenia. Była Polską, w której albo liberalne zmiany szły za wolno, albo za szybko. Albo patriotyzmu było za dużo, albo za mało itd.

Zawsze była to nie-pełność, nie-całkowitość, nie-adekwatność.

Pokolenie to stanęło w latach 90-tych po wszelkich możliwych stronach barykad: politycznej, społecznej, ekonomicznej. Byli tacy, którym się powiodło, ale i tacy, którzy w nowej rzeczywistości nie znaleźli sobie miejsca.